Na regen komt zonneschijn

Beste burgers,

Koning Arthur heeft mij op de laatste zomerkampdag op pad gestuurd om in het gewest Zoetermeer alle goede eigenschappen die wij geleerd hebben om een perfecte ridder te worden over te dragen. Laat ik maar makkelijk beginnen met een verslag schrijven van die zomerkampweek. Nou ja makkelijk, het mag van de redactie een niet te lang verhaal worden...

We maakten in het begin van de week bij het kasteel kennis met Eleanor en haar neefje Wart. Juist deze schildknaap Wart werd een aantal jaren (dagen) later door Merlijn tot koning gekroond, omdat alleen hij het zwaard Excalibur uit de steen kon trekken. Vele Verkenners, Padvindsters en Scouts waren jaloers, maar dat was snel over toen koning Arthur hen tot ridders en jonkvrouwen sloeg.

Zo makkelijk was het ridder of jonkvrouw zijn overigens niet, want God gaf Arthur de opdracht op zoek te gaan naar de Heilige Graal. Ooit eerder was het Monty Python die de Heilige Graal zocht, maar nooit heeft kunnen vinden. Dat zag er voor ons ook lang zo uit, want de regen kwam tijdens de hike al vroeg naar beneden. Zelfs een regenpak was niet bestemd tegen deze buien. Niet dat de kinderen een regenpak hadden meegenomen, want al hang je als leiding nog zo’n mooi lijstje op, de kinderen weten het altijd beter. Gelukkig haalden verschillende boeren ons in huis of in de stal binnen om te schuilen. Rens heeft er een mooie jas van een oudere dame aan overgehouden (die hij heel de week met trots gedragen heeft)!

Door de aanhoudende regen- en huilbuien zijn we gestrand op een camping met een uiterst vriendelijk gastgezin, waar we ’s nachts konden schuilen. Gelukkig kwam na de regen zonneschijn en konden we op dinsdagochtend toch de Heilige Graal opduiken.

We kregen gedurende de week meerdere opdrachten, zoals het coördinatenspel, katapulten maken, gezamenlijke smokkelspel en brancardspel. De zwaarste maar ook de allerleukste opdrachten kregen we op ons dagje uit. Op het kampterrein deden we onder leiding van een outdoor bedrijf ondanks de soms stromende regen een tokkelbaan, hoog in de bomen een parcours, het kratstapelen (en beklimmen), boogschieten en het flink hilarische sumu-worstelen!

Toen we ’s avonds naar de bowlingbaan liepen regende het nog steeds, want de zonneschijn kwam pas donderdagmiddag en het was donderdag diep in de nacht toen het eindelijk flink openbrak. Een klein gezelschap dat nog “fit” was en meeliep met de dropping kan dat nog goed herinneren. De jongens van de Scouts liepen een goede tocht en ook de tweede groep waar ik in meeliep had er met een omweg goed de pas in. Het deed me goed dat de meiden die meeliepen voor het eerst de drempel namen om in het wild te plassen. Als je eenmaal een keer die angst overwonnen hebt, kan je dat in de toekomst een hoop buikpijn schelen.

Buikpijn hadden we ook nog wel eens tijdens de banierenroof. We zijn met de VPS de jongerentak en stammen mooi een aantal keer te slim afgeweest! Jammer dat de Explorers niet mee wilden doen.

Nog meer pech was er voor Dylan Huizing, nota bene tijdens de eerste nacht al. Hij ging er uit om te plassen en nam op advies van Edgar de dichtstbijzijnde boom. Helaas lag er een slootje tussen en moest Dylan na een harde plons in het water het niet alleen met drijfnatte kleding doen, maar ook met een hard gelach van Edgar, Teun en ondergetekende. Nogmaals sorry, Dylan.

Tein deed het die nacht overigens niet veel beter hoor. Hij had bij het overlopen verkeerd geteld en kwam zodoende in de leidingtent bij Stéfanie en Marieka terecht en kwam daar niet meer zo makkelijk zonder lastige vragen weg.

Ook Miss Guinevere was aardig aan het overlopen naar Sir Lancelot en de door Maarten goed gespeelde Koning Arthur kon dat natuurlijk niet waarderen. Uiteindelijk kon geen van allen zonder elkaar en dat thema was eigenlijk ook een goede weerspiegeling van het kamp, want het was bijzonder fijn om te zien hoe goed alle Verkenners, Padvindsters en Scouts het onderling met elkaar konden vinden, elkaar opzochten en lol hadden. Er hing echt een perfect sfeertje, dus kunnen we zeggen dat na een aantal regenkampen er nu een hoop zonneschijn was.

Dat de kinderen bij een goede sfeer en samenwerking dan automatisch ook inzet tonen bij opbouw van het kamp, koken en corveeën is heel prettig. Echt een compliment aan allen. Jullie hebben een heleboel zelfstandig gedaan. Zo heb ik me de hele week geërgerd aan de pioniertafels met ontzettend lage dakzeilen, maar die jongens hebben het wel helemaal zelf neergezet. Gelukkig hebben de jongens bij de kookwedstrijd in elk geval de prijs in de categorie voor goed (lekker) eten gewonnen.

De laatste veldslag betrof het bevrijden van Eleanor van de trollen. Er restte ons hierna nog één actie, namelijk het levensgevaarlijke witte poesje van Milou verslaan. De Heilige Handgranaat van Antiochia deed goed werk. Koning Arthur bedankte ons voor onze inzet als ridders en jonkvrouwen en hoopt ons over 14 jaar op een reünie op Camelot te zien.

Tot kijk!

Sir Bedevere van Camelot
(Mark Kranendonk)